6 درمان اوتیسم

روانشناسی کودک

1395/07/01
1272
0
اُوتیسم یک بیماری روانی نیست. کودکان اُتیستیک قابل درمان هستند و نباید از آنها قطع امید شود


و نیز بهتر است بدانید که هیچ عامل روانی شناخته نشده است که باعث بروز اُتیسم درکودکان شود . در ادامه به بررسی درمانهای رایج این اختلال می پردازیم.

مداخلات درمانی

1 -دارودرمانی: دارو نشانه های اصلی اختلالات طیف اُتیسم را از میان نمی برد، اما می تواند تشنج و برخی رفتارهای خودآزاری، - پرخاشگری، بیش فعالی، بی توجهی و نبودِ تمرکز کودک را مهار کرده یا کاهش دهد و به کودک برای یادگیری کمک کند. داروهایی که برای افراد با درخودماندگی مورد استفاده قرار میگیرد عبارتند از :داروهای ضد روان پریشی ،داروهای ضد تشنج،داروهای سروتنین زا و داروی دوپامین. نشانه های خاص توسط داروهای خاص خود درمان می شوند ،نظیر رفتارهای وسواس فکری – عملی که کلومیپرامین دریافت می کنند.

2- Applied Behavior Analysis) ABA) روش تحلیل رفتار کاربردی: طبق این روش، رفتار هایی که مورد تشویق قرار می گیرند، احتمال تکرار و افزایش خواهند داشت و رفتارهایی که مورد توجه قرار نگیرند، حذف خواهند شد

3- TEACH آموزش و تربیتِ کودکان دارای اُتیسم و ناتوانی های ارتباطی: در این روش به جای آنکه مهارت یا توانایی خاصی آموزش داده شود، سعی بر این است که به کودک مهارت هایی آموزش داده شود تا بتواند محیط اطراف و اطرافیان خود را بهتر درک کند.

4- Pecs، نظم و برقراری ارتباط با استفاده از تبادل تصاویر: با استفاده از روش پکس، کودک به صورت خودانگیخته (خودبه خودی) یادگیری را آغاز می کند. در روش پکس کودک برای بیان خواسته خود، تصویر یا تصاویری به طرف مقابل نشان می دهد. با استفاده از روش پکس، دامنه توجه و دقت فراگیری، تقویت شده و کودک یاد می گیرد چگونه و به چه شکلی تمایلات و خواسته های خود را مطرح کند.

5-داستان های اجتماعی: این داستان ها برای آموزش مهارت های اجتماعی به کودکان دارای اُتیسم تهیه شده اند. از طریق این داستان ها به کودک آموزش داده می شود چگونه احساسات و منظورهای دیگران را درک کند.

6- Pivotal Response Treatment) PRT)، درمان مبتنی بر پاسخ های محوری: این روش بسیار فراگیر و مداخله گرایانه است. حوزه تاثیر گذاری اصلی در روش پی آرتی، ابتدا حوزه تعامل رفتاری و سپس تعامل گفتاری ا ست؛ در این روش توجه زیادی به انگیزش و هیجان در کودک می شود به طوری که خودانگیختگی و سپس خود آغازگری در مرکز توجه قرار می گیرد.

دکتر رویا فصیحی

منابع

احمدی ،سید جعفر، صفری،طیبه ،همتیان ،منصوره وخلیلی،زهرا .(1391). اثر بخشی روش تحلیل رفتاری بر علایم اوتیسم .تحقیقات علوم رفتاری ،دوره 10 ،شماره 4،صفحه 292 – 300 .

بهمن زادگان جهرمی،مرضیه،محمدیان،احمد یار و موسوی،حسین.(1389).بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر رفتارهای اوتیستیک و رشد اجتمایی کودکان مبتلا به اختلالات اوتیسم .یافته های نو در روانشناسی،صفحه 81 – 95 .

روزنهان،دیوید ال وسلیگمن،مارتین ای.پی.(1387).روان شناسی نابهنجاری آسیب شناسی روانی،(ترجمه یحیی سید محمدی).تهران :نشر ارسباران.

سالمی خامنه،علیرضا،قهاری،شهربانو،سلطانلو،مجتبی و دارایی،جعفر.(1392).اثر بخشی درمان پاسخ محور در کاهش مشکلات ارتباطی و رفتاری پسران 8-12 ساله مبتلا به اوتیسم .مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگان،دوره 15،شماره 1،(پی درپی 45) ،صفحه 6 – 11 .

علی بیگی،ندا، مخبریان، راضیه و جنتی،زهرا.(1387). روانشناسی مرضی و کودکان استثنائی،تهران:نشرپوران پژوهش.

میلانی فر،بهروز.(1384).روانشناسی کودکان و نوجوانان استثنائی،تهران:نشر قومس.

کرینگ،آ م، دیویسون، جرالد سی، نیل، جان م وجانسون، شری ل. (1391) .آسیب شناسی روانی(روانشناسی نابهنجاری) ،(ترجمه حمید شمسی پور).تهران:انتشارات ارجمند.

محمد پور،وهاب،باباپور خیرالدین،جلیل و بخشی پور رودسری،عباس.(1392). اثرات الگودهی ویدئویی بر افزایش مهارتهای خودیاری کودکان مبتلا به طیف اوتیسم.مجله علوم پزشکی رازی،دوره20،شماره 106.

نادری،آذر.(1385).روانشناسی مرضی و کودکان استثنائی،تهران:نشر پردازش.

هاردمن،مایکل ام،درو،کلیفورد جی ووینستون اگن،ام.(1387).روانشناسی و آموزش کودکان استسنایی ،(ترجمه علیزاده و همکاران).تهران:نشر دانژه.(تاریخ انتشار به زبان اصلی،1948).

Crozier, SH. &. Tincani, M.J. (2005). "Using a Modified Social Story to Decrease Disruptive

Behavior of a Child With Autism". Focus on Autism & Other Developmental Disabilities. Volume 20, Issue 3.

Del Valle.P.R., et al. (2001). "Using Social Stories with Autistic Children. "Journal of Poetry Therapy 14(4):187-197.

Delano, M. &.Snell,M.E. (2006). "The Effects of Social Stories on the Social Engagement of Children with Autism". Journal of Positive Behavior Interventions. Volume 8, Issue 1.

Rust, J. &. Smith, A. (2006). "How should the effectiveness of Social Stories to modify the behavior of children on the autistic spectrum be tested?". Autism: The International Journal of Research & Practice. Vol 10, Issue 2.

برچسب ها:

اشتراک گذاری

نظرات